จากเด็กมัธยมในภาคอีสานคนหนึ่งที่เติบโตมากับความฝันเรียบง่ายแต่หนักแน่นว่า จะลุกขึ้นมาปกป้องบ้านเกิด ปกป้องลมหายใจของชุมชน และปกป้องสิ่งแวดล้อมที่หล่อเลี้ยงผู้คนทั้งหมู่บ้าน พายุ บุญโสภณค่อยๆ เดินมาสู่เส้นทางนักกิจกรรม ด้วยความเชื่อว่าการยืนหยัดของคนธรรมดาอาจเปลี่ยนอนาคตได้ แต่แล้วความฝันของเขาที่เริ่มจากการปกป้องบ้านเกิด กลับพามาถึงวันที่ต้องสูญเสียอย่างไม่มีวันได้คืน
กว่า 8 ปี คือช่วงเวลาที่ยาวนานเกินกว่าที่ใครคนหนึ่งควรต้องสูญเสียไปเพียงเพราะการใช้สิทธิในเสรีภาพการแสดงออก แต่สำหรับ อัญชัญ ปรีเลิศ นี่คือความจริงของชีวิตที่เธอต้องเผชิญอยู่หลังกำแพงเรือนจำ พื้นที่ซึ่งพรากทั้งอิสรภาพ ศักดิ์ศรี และความหวังในวันข้างหน้าไปทีละน้อย ตลอดระยะเวลาการถูกคุมขัง อัญชัญต้องต่อสู้กับอุปสรรคมากมาย ทั้งความเจ็บป่วยทางร่างกาย ความโดดเดี่ยว และแรงกดดันทางจิตใจที่กัดกินชีวิตอยู่ในนั้นช่วงแรก ถึงแม้สถานที่ที่เธออยู่จะเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก มีกำแพงสูงคั่นไว้ แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่เข้ามาถึงเธอมือได้เสมอ นั่นคือ “จดหมาย”
บทความโดย: ลีโอเนลา มอนกาโย
หากย้อนกลับไปในปี 2563 ประเทศไทยได้เกิดปรากฏการณ์สำคัญที่หลายคนยังจดจำได้ดี เมื่อเยาวชนจำนวนมากออกมาเรียกร้องสิทธิเสรีภาพและความเท่าเทียม ผ่านการเคลื่อนไหวบนท้องถนนเพื่อผลักดันให้ปัญหาที่สังคมเผชิญอยู่ได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง ข้อเรียกร้องมากมายจึงถูกส่งออกมาพร้อมกันในช่วงเวลานั้น
ลองนึกภาพตัวเองในอีก 3 ปีข้างหน้า เราอาจนึกถึงการวางแผนชีวิต การทำงาน การดูแลครอบครัว หรืออย่างน้อยก็หวังว่าจะมีสุขภาพที่ดีพอที่จะใช้ชีวิตเดินไปข้างหน้าได้อย่างราบรื่น แต่สำหรับ “พายุ บุญโสภณ”เมื่อมองย้อนกลับไป 3 ปีที่ผ่านมา ชีวิตของเขาต้องผูกติดอยู่กับวันที่เขาสูญเสียดวงตาข้างขวาไปตลอดกาลในทุกเดือนพฤศจิกายนที่หมุนเวียนมาบรรจบในทุกปี เพียงเพราะเขาเลือกออกไปยืนอยู่ข้างชุมชนของตัวเอง และใช้สิทธิในการชุมนุมประท้วงโดยสงบในม็อบราษฎรหยุด APEC 2022
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2568 แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย จัดวงเสวนา “แลนด์บริดจ์ 101: ข้อเท็จจริงที่คุณอาจไม่เคยได้ยิน” ที่จังหวัดระนอง เปิดพื้นที่ให้ทั้งนักวิจัย ตัวแทนชุมชน ผู้ประกอบการในเมืองระนองและเกาะพยาม ร่วมกันแลกเปลี่ยนข้อมูลและมุมมองเกี่ยวกับโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมขนส่งเพื่อพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ หรือแลนด์บริดจ์ (Land Bridge) หลังรัฐบาลสื่อสารว่าโครงการนี้มีเป้าหมายเพื่อวางโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมเชื่อมฝั่งอ่าวไทย – อันดามัน (ชุมพร – ระนอง)
ลองวาดฝันชีวิตอีก 8 ปีข้างหน้าสำหรับคนที่อายุ 70 ปี นี่คงเป็นช่วงอายุแห่งการวางแผนการใช้ชีวิตให้สอดรับกับร่างกายที่โรยราลงตามวัย ต่อจากนี้จะหาเงินอย่างไร จะฝากเรือนร่างและหยุดมันไว้ ณ สถานที่ใดเพื่อให้บั้นปลายชีวิตมีความสุขสงบที่สุด
คำว่า DOT ในแนวคิดสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เป็นองค์ประกอบพื้นฐานที่สถาปนิกและศิลปินจำนวนมากให้ความหมายไว้หลากหลาย ทั้งในมุมของ Le Corbusier สถาปนิกผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ หรือ Wassily Kandinsky ศิลปินชาวรัสเซียผู้เป็นต้นธารของศิลปะนามธรรม ต่างมอง ‘จุด’ ว่าเป็นมากกว่าหน่วยเล็กๆ ที่ไร้มิติ หากแต่คือจุดเริ่มต้นของพื้นที่ที่มีความหมาย (Point of Intention)
“ทุกสิ่งที่เราทำเกิดจากความเชื่อ เราทำเพราะต้องการเห็นความเปลี่ยนแปลง เราทำเพราะเรามีความหวังว่าเรื่องของสิทธิมนุษยชนในประเทศไทยจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นด้วยสองมือนี้ของเรา”
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลชี้ว่า ชุมชนชาวโรฮิงญาในรัฐยะไข่ตอนเหนือของเมียนมากำลังเผชิญกับการบังคับใช้แรงงาน วิกฤติด้านอาหารและสุขภาพ การจำกัดเสรีภาพในการเดินทางอย่างเข้มงวดและความขัดแย้งทางอาวุธที่ทวีความรุนแรงขึ้น พร้อมเตือนถึงการตัดสินใจส่งผู้ลี้ภัยจากบังคลาเทศกลับเมียนมาอย่างเร่งร้อนนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง
โจ ฟรีแมน นักวิจัยด้านเมียนมาของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล แสดงความคิดเห็นต่อรายงานการโจมตีทางอากาศโดยกองทัพเมียนมา ซึ่งกล่าวกันว่าคร่าชีวิตพลเรือนไปมากกว่า 20 ราย รวมถึงเด็ก เมื่อมีการทิ้งระเบิดหลายลูกจากนักบินพาราไกลเดอร์ (Paraglider) ที่ใช้ร่มบินติดเครื่องยนต์ (Paramotor) โดยกล่าวว่า
เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2568 ห้องเรียนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ถูกจัดให้เป็นห้องฉายหนังชั่วคราวพร้อมเปิดเวทีสนทนาในกิจกรรม “Amnesty Regional Meet Up: ดูหนัง – ฟังเรื่องสิทธิมนุษยชน” งานนี้จัดโดย แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ร่วมกับ Documentary Club, คณะนิติศาสตร์ ม.อ. หาดใหญ่ และ คณะรัฐศาสตร์ ม.อ. ปัตตานี ภายในงานมีการฉายสารคดี No Other Land – ใครจองแผ่นดินนี้ ก่อนเปิดวงคุยแลกเปลี่ยนมุมมองเรื่องสถานการณ์สิทธิมนุษยชนระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์หลากหลายแง่มุม