ผ่านมา 20 ปีนับจากที่โลกมีอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองบุคคลจากการบังคับให้สูญหาย ขณะที่ประเทศไทยก็มีกฎหมายป้องกันเรื่องนี้แล้วเช่นกัน แต่สำหรับครอบครัวของผู้สูญหาย คำถามนี้ยังไม่มีคำตอบ และการรอคอยก็ยังดำเนินต่อไป ราวกับเป็น “คำสาป” ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนอบอุ่นของเย็นวันศุกร์ ร้าน Let’s Say Café เต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเหล่าแฟนฟุตบอลที่มารวมตัวกันในกิจกรรม Football Beyond the Game ที่จัดโดยแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย เพื่อชวนผู้คนมองฟุตบอลในอีกมิติหนึ่ง มิติที่เชื่อมโยงกับสิทธิมนุษยชน ชีวิตของผู้คน และความรับผิดชอบต่อสังคมของเหล่าบรรดาประเทศเจ้าภาพในปี 2026 นี้
เสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้น เกมการแข่งขันเดินทางมาถึงช่วงเวลาปิดฉาก ถ้วยแชมป์ถูกชูขึ้นท่ามกลางเสียงเชียร์จากแฟนบอลทั่วสนาม ก่อนบรรยากาศจะค่อยๆ เปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความทรงจำ แฟนบอลทยอยเดินทางกลับ พร้อมเรื่องราวจากการแข่งขันตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ฟุตบอลโลก 2026 อาจจบลงในฐานะทัวร์นาเมนต์ที่เต็มไปด้วยประตูสวยๆ เกมพลิกล็อก และนักเตะหน้าใหม่ที่แจ้งเกิด แต่สำหรับใครหลายคนการจบการแข่งขันไม่ได้หมายความว่าทุกคำถามจะสิ้นสุดลง เพราะเบื้องหลังเกมในสนามยังมีเรื่องราวอีกหลายด้านที่ชวนให้กลับมาทบทวน ทั้งเรื่องสิทธิ ความเท่าเทียม อำนาจของธุรกิจฟุตบอล และบทบาทขององค์กรผู้จัดอย่างฟีฟ่า
เสียงนกหวีดหมดเวลาของมหกรรมฟุตบอลโลก 2569 (2026) ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ภาพการชูถ้วยแชมป์ของทีมชาติสเปนในฐานะแชมป์โลกทีมล่าสุดยังคงติดตาแฟนบอลทั่วโลก แต่เมื่อการเฉลิมฉลองสิ้นสุดลงและวันเวลาค่อยๆ ผ่านไป ความตื่นเต้นที่เคยปกคลุมวงการฟุตบอลก็อาจค่อยๆ จางหายไปด้วย เหลือเพียงการรอคอยฟุตบอลโลกครั้งต่อไปในปี 2573 ( 2030) จนกว่าบรรยากาศแห่งความเร้าใจจะกลับมาอีกครั้ง
ทุกวันที่ 18 กรกฎาคม ของทุกปี โลกต่างร่วมกันรำลึกถึง “วันเนลสันแมนเดลา” (Nelson Mandela International Day) บุคคลที่เป็นผู้หยัดยืนต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนและเป็นอดีตประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ที่เคยถูกคุมขังยาวนานถึง 27 ปี แต่ไม่เคยยอมสยบต่อความอยุติธรรม
ทุกวันที่ 18 กรกฎาคมของทุกปี องค์การสหประชาชาติกำหนดให้วันนี้เป็น ‘วันเนลสัน แมนเดลา’ (Nelson Mandela International Day) เพื่อเป็นโอกาสในการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังอย่างมีมนุษยธรรม รวมทั้งส่งเสริมสิทธิและคุณค่าของผู้ต้องขังในฐานะส่วนหนึ่งของสังคม และรำลึกถึงนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนที่เคยอยู่ในเรือนจำยาวนานถึง 27 ปี
แม้สถานการณ์โลกจะเต็มไปด้วยความขัดแย้งและความแตกแยกที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แต่รัฐบาลและภาคประชาสังคมก็ได้ร่วมมือกันผลักดันกฎหมายและข้อมติสำคัญเพื่อแก้ไขปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนหลังจากการชุมนุมประท้วงและการเรียกร้องของนักกิจกรรมและนักเคลื่อนไหว
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของก้อย ทะเลลึก ชนเผ่าพื้นเมืองชาวมอแกน เกาะพยาม จังหวัดระนอง ผู้ยืนหยัดเพื่อสิทธิของชนเผ่าพื้นเมืองชาวมอแกน
เรามักจะพูดว่าการศึกษาคือรากฐานของสังคม หากเป็นเช่นนั้น ‘สิทธิมนุษยชนศึกษา’ ก็คือรากฐานของสังคมที่เคารพสิทธิมนุษยชน แต่เมื่อมองดูในการเลือกตั้งทุกครั้งที่ผ่านมา นโยบายการศึกษามักจะไม่ได้เป็นนโยบายเด่นหรือนโยบายชูโรงของผู้สมัครเท่าไรนัก ยิ่งเป็นนโยบายที่เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนศึกษาแล้วนั้น แทบไม่มีปรากฏอยู่เลย
วันที่ 21 มิถุนายน 2569 เวลา 14.00 น. ณ ห้อง ร.103 คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทยร่วมกับ House of Commons (HOC) ,คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, สำนักพิมพ์สำนักนิสิตสามย่าน, พิพิธภัณฑ์สามัญชน และ Café Velodome จัดงาน Book Talk: Feminist City × นครแห่งการประท้วง นำโดย House of Commons (HOC) และวงสนทนา “ความทรงจำ เมือง สิทธิในการชุมนุมประท้วง และบทบาทของผู้ว่าฯ กทม.”
ก่อนที่การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครจะเกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน 2569 แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ได้จัดกิจกรรม “วาทะผู้นำ วาระสิทธิมนุษยชน: กรุงเทพฯ เมืองที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2569 เพื่อเปิดพื้นที่ให้ภาคประชาสังคมได้สะท้อนปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในกรุงเทพฯ ถึงผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ ขณะเดียวกัน ก็เป็นเวทีที่ให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งแต่ละคนได้แสดงแนวคิดและวิสัยทัศน์ในการแก้ไขปัญหาด้านสิทธิมนุษยชน และพัฒนาสิทธิมนุษยชนของทุกคนในกรุงเทพฯ ให้ทุกคนได้อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่แห่งนี้อย่างมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน
ในโลกที่การกดไลก์หรือแชร์ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที ปฏิบัติการข้อมูลข่าวสารกลับสามารถเปลี่ยนทิศทางความคิดของสังคมได้ยาวนานกว่านั้นมาก และเมื่อข้อมูลถูกใช้เป็นอาวุธ เป้าหมายที่ถูกโจมตีอาจไม่ใช่แค่ความจริง แต่คือผู้คนที่กล้าตั้งคำถามต่ออำนาจ