ทุกวันที่ 18 กรกฎาคม ของทุกปี โลกต่างร่วมกันรำลึกถึง “วันเนลสันแมนเดลา” (Nelson Mandela International Day) บุคคลที่เป็นผู้หยัดยืนต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนและเป็นอดีตประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ที่เคยถูกคุมขังยาวนานถึง 27 ปี แต่ไม่เคยยอมสยบต่อความอยุติธรรม 

13 องค์กรภาคประชาสังคมดังรายนามต่อไปนี้ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน สหภาพคนทำงาน Workers’ Union โมกหลวงริมน้ำ Freedom Bridge ThumbRights สมาคมนักกฎหมายสิทธิมนุษยชน (สนส.) กลุ่มฟื้นฟูประชาธิปไตย (DRG) Secure Ranger แนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม กลุ่มยืนหยุดทรราช เชียงใหม่ เครือข่ายรณรงค์รัฐธรรมนูญ-CALL และมูลนิธิผสานวัฒนธรรม ออกจดหมายเปิดผนึกเรียกร้องคุ้มครองสิทธิผู้ชุมนุมประท้วง เด็กและเยาวชน หลังร่าง “พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุข” ผ่านสภาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมที่ผ่านมา โดยในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร มีการพิจารณาแก้ไขร่าง พ.ร.บ.ฉบับดังกล่าวตามข้อเสนอของวุฒิสภา มีมติเห็นด้วย 306 เสียง ไม่เห็นด้วย 141 เสียง และงดออกเสียง 2 เสียง โดยคงหลักการเดิมให้นิรโทษกรรมคดีสืบเนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง ที่ไม่รวมคดีมาตรา 112 ทุกกรณี แม้ผู้ถูกกล่าวหา ผู้ต้องหา และจำเลยจะเป็นเยาวชนก็ตาม

เอกชัย หงส์กังวาน นักกิจกรรมทางการเมือง ป่วยหนักแต่ยังไร้สิทธิรักษาพยาบาลนอกเรือนจำ เครือข่ายภาคประชาสังคม ThumbRights ยื่น กมธ.กฎหมายฯ วุฒิสภา ทวงสิทธิประกันตัว – ขอส่งรักษานอกโรงพยาบาลราชทัณฑ์

การรัฐประหารโดย คสช. เมื่อปี 2557 การเรียกตัวผู้เห็นต่างทางการเมืองเพื่อ “ปรับทัศนคติ” หรือการออกหมายจับนักเคลื่อนไหวทางการเมืองหลายราย นำไปสู่การลี้ภัยของนักเคลื่อนไหวจำนวนมาก หลายคนยังคงใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศ ขณะที่หลายคนสูญหายหรือจบชีวิตลงโดยที่คดียังเต็มไปด้วยปริศนาและยังไร้ความคืบหน้าทางกระบวนการยุติธรรม 

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของก้อย ทะเลลึก ชนเผ่าพื้นเมืองชาวมอแกน เกาะพยาม จังหวัดระนอง ผู้ยืนหยัดเพื่อสิทธิของชนเผ่าพื้นเมืองชาวมอแกน

เรามักจะพูดว่าการศึกษาคือรากฐานของสังคม หากเป็นเช่นนั้น ‘สิทธิมนุษยชนศึกษา’ ก็คือรากฐานของสังคมที่เคารพสิทธิมนุษยชน แต่เมื่อมองดูในการเลือกตั้งทุกครั้งที่ผ่านมา นโยบายการศึกษามักจะไม่ได้เป็นนโยบายเด่นหรือนโยบายชูโรงของผู้สมัครเท่าไรนัก ยิ่งเป็นนโยบายที่เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนศึกษาแล้วนั้น แทบไม่มีปรากฏอยู่เลย

แอมเนสตี้ ประเทศไทย และมูลนิธิผสานวัฒนธรรม ร่วมรำลึก 6 ปี การบังคับสูญหายวันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์ ผ่านกิจกรรม “ส่งใจถึงต้าร์ ยืนยันว่า ‘เราไม่หมดหวัง’” พร้อมย้ำข้อเรียกร้องให้เปิดเผยความจริง นำผู้กระทำผิดเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม และสร้างหลักประกันว่าจะไม่มีใครถูกบังคับให้สูญหายอีก 

กรุงเทพมหานคร, 26 มิถุนายน 2569 เนื่องในวันต่อต้านการทรมานสากล (International Day in Support of Victims of Torture) แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย พร้อมด้วย พายุ บุญโสภณ และผู้ได้รับผลกระทบจากการสลายการชุมนุม ราษฎรหยุด APEC 2022    และเครือข่ายภาคประชาสังคม เดินทางมาที่กระทรวงยุติธรรม เพื่อยื่นรายชื่อจากสาธารณชนจำนวน 3,196 รายชื่อ โดยรายชื่อดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญเขียน เปลี่ยน โลก Write for Rights ซึ่งเป็นแคมเปญสิทธิมนุษยชนระดับโลกของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล 

วันที่ 21 มิถุนายน 2569 เวลา 14.00 น. ณ ห้อง ร.103 คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทยร่วมกับ House of Commons (HOC) ,คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, สำนักพิมพ์สำนักนิสิตสามย่าน, พิพิธภัณฑ์สามัญชน และ Café Velodome จัดงาน Book Talk: Feminist City × นครแห่งการประท้วง นำโดย House of Commons (HOC) และวงสนทนา “ความทรงจำ เมือง สิทธิในการชุมนุมประท้วง และบทบาทของผู้ว่าฯ กทม.” 

ก่อนที่การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครจะเกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน 2569 แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ได้จัดกิจกรรม “วาทะผู้นำ วาระสิทธิมนุษยชน: กรุงเทพฯ เมืองที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2569 เพื่อเปิดพื้นที่ให้ภาคประชาสังคมได้สะท้อนปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในกรุงเทพฯ ถึงผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ ขณะเดียวกัน ก็เป็นเวทีที่ให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งแต่ละคนได้แสดงแนวคิดและวิสัยทัศน์ในการแก้ไขปัญหาด้านสิทธิมนุษยชน และพัฒนาสิทธิมนุษยชนของทุกคนในกรุงเทพฯ ให้ทุกคนได้อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่แห่งนี้อย่างมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน

กรุงเทพฯ, 20 มิถุนายน 2569 แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทยร่วมกับเครือข่ายภาคประชาสังคม สถาบันการศึกษาและสื่อมวลชนร่วมจัดเวทีสาธารณะ “วาทะผู้นำ วาระสิทธิมนุษยชน: กรุงเทพฯ เมืองที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” ที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ก่อนการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและสมาชิกสภากรุงเทพมหานครในวันที่ 28 มิถุนายน 2569 เพื่อเปิดพื้นที่พูดคุยเรื่องสิทธิมนุษยชนในชีวิตประจำวันและชวนสังคมตั้งคำถามว่า กรุงเทพฯ เมืองที่มีผู้คนหลากหลายอาศัยและทำงานอยู่ควรเป็นเมืองแบบไหน