เด็กวัย 8 ขวบสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกในตึกแถวริมแม่น้ำเจ้าพระยาย่านท่าพระจันทร์ บ้านที่เคยอบอวลด้วยกลิ่นน้ำซุปก๋วยเตี๋ยวของครอบครัวใหญ่ที่มีพี่น้องถึง 10 คน และคึกคักไปด้วยเสียงพูดคุยของนักศึกษาที่แวะเวียนเข้ามาหาอะไรกิน แต่ในเช้ามืดวันหนึ่งของเดือนตุลาคม 2519 บรรยากาศของบ้านริมน้ำที่อยู่ห่างจากรั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เพียง 200 เมตรก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
นี่คือส่วนหนึ่งของความทรงจำอันเจ็บปวดในเช้ามืดวันที่ 6 ตุลาคม 2519 ของอดีตพยาบาลเพื่อมวลชน อาสาสมัครคนหนึ่งที่เคยผ่านเหตุการณ์นองเลือดใจกลางเมืองหลวง เรื่องราวชีวิต ความฝัน และบาดแผลของเธอถูกบอกเล่าอีกครั้งในวันที่เหตุการณ์ครบรอบ 50 ปี เพื่อฉายให้เห็นการต่อสู้ของประชาชนและการลอยนวลพ้นผิดของผู้เกี่ยวข้องในตอนนั้น
กรุงเทพฯ ไม่ใช่แค่พื้นที่ของถนน อาคาร รถไฟฟ้า หรือบริการสาธารณะ แต่คือพื้นที่ที่ผู้คนใช้ชีวิต ทำงาน เรียน เดินทาง แสดงออก รวมตัว เข้าถึงบริการ และดูแลกัน
สืบเนื่องจากการกลับมาพิจารณาคดีนักกิจกรรมที่จัดงานรำลึกถึงเหตุการณ์เทียนอันเหมินในฮ่องกง
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ยื่น 3,008 แอคชั่น พร้อมส่งเสียง “#FreeSaiZawThaike” ถึงสถานทูตเมียนมา เรียกร้องปล่อยตัว “ไซ ซอว์ แต็ก” ช่างภาพข่าวที่ถูกจำคุกจากการรายงานความจริงเรื่องพายุไซโคลนในเมียนมา
วันที่ 21 มีนาคม 2569 ที่ผ่านมา ThumbRights ได้จัดกิจกรรม ‘Rights to Miss, Night of Share’ กิจกรรมที่ชวนผู้คนมาร่วมเขียนจดหมายถึงเพื่อนในเรือนจำ พร้อมฟังจดหมายจากหลังกรงขัง เพื่อแบ่งปันความคิดถึงกันภายในงาน ที่ร้าน Arai Arai Home Cafe
วาระสิทธิมนุษยชนของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย จัดทำขึ้นเพื่อสะท้อนปัญหาสิทธิมนุษยชนที่ประชาชนในประเทศไทยเผชิญอยู่จริงในชีวิตประจำวัน และเพื่อเสนอแนวทางเชิงนโยบายที่รัฐและผู้กำหนดนโยบายควรเร่งดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม
จากเด็กมัธยมในภาคอีสานคนหนึ่งที่เติบโตมากับความฝันเรียบง่ายแต่หนักแน่นว่า จะลุกขึ้นมาปกป้องบ้านเกิด ปกป้องลมหายใจของชุมชน และปกป้องสิ่งแวดล้อมที่หล่อเลี้ยงผู้คนทั้งหมู่บ้าน พายุ บุญโสภณค่อยๆ เดินมาสู่เส้นทางนักกิจกรรม ด้วยความเชื่อว่าการยืนหยัดของคนธรรมดาอาจเปลี่ยนอนาคตได้ แต่แล้วความฝันของเขาที่เริ่มจากการปกป้องบ้านเกิด กลับพามาถึงวันที่ต้องสูญเสียอย่างไม่มีวันได้คืน
กว่า 8 ปี คือช่วงเวลาที่ยาวนานเกินกว่าที่ใครคนหนึ่งควรต้องสูญเสียไปเพียงเพราะการใช้สิทธิในเสรีภาพการแสดงออก แต่สำหรับ อัญชัญ ปรีเลิศ นี่คือความจริงของชีวิตที่เธอต้องเผชิญอยู่หลังกำแพงเรือนจำ พื้นที่ซึ่งพรากทั้งอิสรภาพ ศักดิ์ศรี และความหวังในวันข้างหน้าไปทีละน้อย ตลอดระยะเวลาการถูกคุมขัง อัญชัญต้องต่อสู้กับอุปสรรคมากมาย ทั้งความเจ็บป่วยทางร่างกาย ความโดดเดี่ยว และแรงกดดันทางจิตใจที่กัดกินชีวิตอยู่ในนั้นช่วงแรก ถึงแม้สถานที่ที่เธออยู่จะเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก มีกำแพงสูงคั่นไว้ แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่เข้ามาถึงเธอมือได้เสมอ นั่นคือ “จดหมาย”
บทความโดย: ลีโอเนลา มอนกาโย
ท่ามกลางการขยายตัวของแนวทางแบบอำนาจนิยม วิกฤตสภาพภูมิอากาศ และการสั่นคลอนของกฎหมายระหว่างประเทศ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลเปิดตัวแคมเปญ “Write for Rights” หรือ “เขียน เปลี่ยน โลก” ประจำปีในวันสิทธิมนุษยชนสากล (10 ธันวาคม) เพื่อสนับสนุนผู้ที่ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนและแสดงถึงชัยชนะของสิทธิมนุษยชน
ลองนึกภาพตัวเองในอีก 3 ปีข้างหน้า เราอาจนึกถึงการวางแผนชีวิต การทำงาน การดูแลครอบครัว หรืออย่างน้อยก็หวังว่าจะมีสุขภาพที่ดีพอที่จะใช้ชีวิตเดินไปข้างหน้าได้อย่างราบรื่น แต่สำหรับ “พายุ บุญโสภณ”เมื่อมองย้อนกลับไป 3 ปีที่ผ่านมา ชีวิตของเขาต้องผูกติดอยู่กับวันที่เขาสูญเสียดวงตาข้างขวาไปตลอดกาลในทุกเดือนพฤศจิกายนที่หมุนเวียนมาบรรจบในทุกปี เพียงเพราะเขาเลือกออกไปยืนอยู่ข้างชุมชนของตัวเอง และใช้สิทธิในการชุมนุมประท้วงโดยสงบในม็อบราษฎรหยุด APEC 2022