“เมื่อสังคมถูกฟ้องปิดปาก” SLAPP อาวุธทางกฎหมายของผู้มีอำนาจ วิกฤตการฟ้อง ‘สื่อ นักวิชาการ นักกิจกรรม และประชาชน’ ในไทย
“ถ้าการพูดความจริงต้องแลกด้วยคดีความ เรายังเรียกสังคมแบบนี้ว่าโปร่งใสได้อยู่หรือไม่”
“ถ้าการพูดความจริงต้องแลกด้วยคดีความ เรายังเรียกสังคมแบบนี้ว่าโปร่งใสได้อยู่หรือไม่”
ยุติวัฒนธรรมการลอยนวลพ้นผิดที่คุกคามสิทธิมนุษยชน ร่วมกันหยุดยั้ง “ระบบการกักขังและผลักดันผู้คนออกนอกประเทศจำนวนมาก” ก่อนเกิดความสูญเสียไปมากกว่านี้
วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา 09.00 น. ศาลอาญานัดฟังคำพิพากษาในคดีของนักปกป้องสิทธิ นักกิจกรรมและประชาชนรวม 7 คน ซึ่งถูกกล่าวหาในข้อหาหลักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และมาตรา 116 จากกรณีการชุมนุม #ม็อบ29พฤศจิกา หรือการชุมนุม “ปลดอาวุธศักดินาไทย” ที่หน้ากรมทหารราบที่ 11 เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2563
วาระสิทธิมนุษยชนของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย จัดทำขึ้นเพื่อสะท้อนปัญหาสิทธิมนุษยชนที่ประชาชนในประเทศไทยเผชิญอยู่จริงในชีวิตประจำวัน และเพื่อเสนอแนวทางเชิงนโยบายที่รัฐและผู้กำหนดนโยบายควรเร่งดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม
บทความโดย: ลีโอเนลา มอนกาโย
Sai Zaw Thaike ถูกจับกุมและตัดสินจำคุก 20 ปี พร้อมกับให้ทำงานหนัก เพื่อรายงานเกี่ยวกับผลกระทบหลังจากพายุนครเมียนมา ลงชื่อในคำร้องและเรียกร้องให้กองทัพเมียนมา ปล่อยตัว Sai Zaw ทันที
Sonia เป็นทนายความที่อุทิศชีวิตเพื่อปกป้องสิทธิมนุษยชนใน Tunisa ขณะนี้เธอถูกกักขังและต้องเผชิญกับการอยู่ในเรือนจำเป็นเวลาหลายปี คำผิดของเธอคือการออกเสียงคัดค้านการเหยียดเชื้อชาติและสภาพเรือนจำที่ไร้มนุษยธรรม ลงชื่อในคำร้องและเรียกร้องให้ปล่อยตัวเธอทันที
ตำรวจฟิลิปปินส์ได้มุ่งเป้าใช้กำลังที่ไม่จำเป็นและเกินกว่าเหตุอย่างมิชอบด้วยกฎหมายต่อผู้ชุมนุมประท้วงระหว่างการเดินขบวนต้านคอร์รัปชั่นเมื่อเดือนกันยายน ตามข้อมูลใหม่ที่น่าสะเทือนใจซึ่งรวบรวมโดยแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลก่อนการชุมนุมครั้งใหม่ที่วางแผนไว้ทั่วประเทศในสุดสัปดาห์นี้
ลองวาดฝันชีวิตอีก 8 ปีข้างหน้าสำหรับคนที่อายุ 70 ปี นี่คงเป็นช่วงอายุแห่งการวางแผนการใช้ชีวิตให้สอดรับกับร่างกายที่โรยราลงตามวัย ต่อจากนี้จะหาเงินอย่างไร จะฝากเรือนร่างและหยุดมันไว้ ณ สถานที่ใดเพื่อให้บั้นปลายชีวิตมีความสุขสงบที่สุด
ครบรอบ 3 ปี พร้อมยุติวัฒนธรรมลอยนวลพ้นผิด เยียวยาผู้เสียหาย และปฏิรูประบบการใช้กำลัง-อาวุธควบคุมฝูงชนให้สอดคล้องมาตรฐานสากล
หากจะกล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์การเมืองไทยสมัยใหม่ หนึ่งเหตุการณ์ที่ไม่พูดถึงไม่ได้ คือการชุมนุมใหญ่ที่เกิดขึ้นหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2563 – 2564 ที่ไม่เพียงแต่โดดเด่นที่ผู้ชุมนุมส่วนใหญ่เป็นเยาวชนและคนรุ่นใหม่เท่านั้น แต่พลังมหาศาลของกลุ่มคนเหล่านี้ได้แสดงออกผ่านเสียงตะโกนโห่ร้อง คำปราศรัยที่ทรงพลัง และความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบการชุมนุมที่หลากหลาย รวมทั้งข้อเสนอที่แหลมคมจน “ทะลุเพดาน” อย่างที่ไม่เคยปรากฏในการลุกฮือครั้งใดของประชาชน แม้หลายครั้งจะต้องเผชิญกับการปราบปรามโดยเจ้าหน้าที่รัฐ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าพลังของผู้ชุมนุมจะลดลงแต่อย่างใด
สิทธิมนุษยชนไม่ใช่เรื่องไกลตัว และไม่ใช่สิทธิของคนบางกลุ่ม แต่คือรากฐานของชีวิต ความปลอดภัย ความเป็นธรรม และศักดิ์ศรีของทุกคน