กรุงเทพฯ, 20 มิถุนายน 2569 แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทยร่วมกับเครือข่ายภาคประชาสังคม สถาบันการศึกษาและสื่อมวลชนร่วมจัดเวทีสาธารณะ “วาทะผู้นำ วาระสิทธิมนุษยชน: กรุงเทพฯ เมืองที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” ที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ก่อนการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและสมาชิกสภากรุงเทพมหานครในวันที่ 28 มิถุนายน 2569 เพื่อเปิดพื้นที่พูดคุยเรื่องสิทธิมนุษยชนในชีวิตประจำวันและชวนสังคมตั้งคำถามว่า กรุงเทพฯ เมืองที่มีผู้คนหลากหลายอาศัยและทำงานอยู่ควรเป็นเมืองแบบไหน

กรุงเทพฯ ไม่ใช่แค่พื้นที่ของถนน อาคาร รถไฟฟ้า หรือบริการสาธารณะ แต่คือพื้นที่ที่ผู้คนใช้ชีวิต ทำงาน เรียน เดินทาง แสดงออก รวมตัว เข้าถึงบริการ และดูแลกัน

วาระสิทธิมนุษยชนของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย จัดทำขึ้นเพื่อสะท้อนปัญหาสิทธิมนุษยชนที่ประชาชนในประเทศไทยเผชิญอยู่จริงในชีวิตประจำวัน และเพื่อเสนอแนวทางเชิงนโยบายที่รัฐและผู้กำหนดนโยบายควรเร่งดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม

การดำเนินคดีต่อเด็กจากการแสดงออกทางการเมืองขัดแย้งหลักสิทธิมนุษยชนสากลโดยตรง โดยเฉพาะหลักการว่าด้วยสิทธิเด็กที่ประเทศไทยมีพันธกรณีต้องปฏิบัติตามภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (CRC) การใช้กระบวนการยุติธรรมทางอาญาเพื่อตอบโต้การแสดงออกของเด็ก ไม่เพียงเป็นการละเมิดสิทธิในเสรีภาพการแสดงความคิดเห็นและการชุมนุมโดยสงบ นอกจากนี้ รายงานการตรวจสอบของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) 1 ยังชี้ให้เห็นรูปแบบการละเมิดสิทธิของเด็กอย่างต่อเนื่อง และสะท้อนปัญหาเชิงระบบไปจนถึงการปฏิบัติที่ไม่คำนึงถึงหลักผลประโยชน์สูงสุดของเด็ก

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลชี้ว่า ชุมชนชาวโรฮิงญาในรัฐยะไข่ตอนเหนือของเมียนมากำลังเผชิญกับการบังคับใช้แรงงาน วิกฤติด้านอาหารและสุขภาพ การจำกัดเสรีภาพในการเดินทางอย่างเข้มงวดและความขัดแย้งทางอาวุธที่ทวีความรุนแรงขึ้น พร้อมเตือนถึงการตัดสินใจส่งผู้ลี้ภัยจากบังคลาเทศกลับเมียนมาอย่างเร่งร้อนนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สังคมโลกได้เผชิญกับแรงสั่นสะเทือนด้านสิทธิมนุษยชน เมื่อกระแสอำนาจนิยมกลับมาเคลื่อนไหวอย่างชัดเจนภายใต้การเรียกขานว่า “ทรัมป์ 2.0” การลดทอนความคุ้มครองและการเลือกปฏิบัติต่อผู้มีความหลากหลายทางเพศในสหรัฐฯ ได้ทิ้งรอยแผลลึกต่อชุมชน LGBTI และสร้างแรงสั่นสะเทือนที่ไหลบ่าไปยังภูมิภาคอื่นๆ ทั่วโลก เหตุการณ์เหล่านี้ไม่เพียงท้าทายความก้าวหน้าทางกฎหมาย แต่ยังกระตุ้นให้ต้องทบทวนบทบาทของภาคประชาสังคมในการผลักดันความเท่าเทียมและเคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ในยุคที่กระแสแบ่งแยกและกลไกเผด็จการกลับมาโหมกระพือ

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล เรียกร้องว่า รัฐบาลสหรัฐฯ และรัฐบาลอื่น ๆ ต้องหาเงินทุนอย่างเร่งด่วนสำหรับโครงการด้านการศึกษาในเมียนมา ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นเส้นเลือดใหญ่สำหรับนักเรียน ครู และครอบครัวซึ่งอยู่ในประเทศที่กำลังเผชิญสงคราม พร้อมเตือนว่าหากไม่มีการดำเนินการใด ๆ อาจนำไปสู่ “ภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ (Lost Generation)”