บทวิเคราะห์ระดับภูมิภาค 

จากข้อมูลที่บันทึกโดยแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล นับแต่ปี 2524 ตัวเลขการประหารชีวิตในปี 2568 เพิ่มจำนวนขึ้นสูงสุด โดยมีการประหารชีวิต 2,707 คน ใน 17 ประเทศ ทั้งนี้ตามตัวเลขในรายงานประจำปีล่าสุดของหน่วยงานด้านสิทธิมนุษยชนที่เก็บข้อมูลการใช้โทษประหารชีวิตระดับโลก

มาเลเซีย – โจ ฟรีแมน นักวิจัยด้านเมียนมาของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล กล่าวถึงเหตุการณ์เรือล่มนอกชายฝั่งมาเลเซีย ส่งผลให้มีผู้ลี้ภัยและผู้อพยพชาวโรฮิงญาเสียชีวิตว่า

การดำเนินคดีต่อเด็กจากการแสดงออกทางการเมืองขัดแย้งหลักสิทธิมนุษยชนสากลโดยตรง โดยเฉพาะหลักการว่าด้วยสิทธิเด็กที่ประเทศไทยมีพันธกรณีต้องปฏิบัติตามภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (CRC) การใช้กระบวนการยุติธรรมทางอาญาเพื่อตอบโต้การแสดงออกของเด็ก ไม่เพียงเป็นการละเมิดสิทธิในเสรีภาพการแสดงความคิดเห็นและการชุมนุมโดยสงบ นอกจากนี้ รายงานการตรวจสอบของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) 1 ยังชี้ให้เห็นรูปแบบการละเมิดสิทธิของเด็กอย่างต่อเนื่อง และสะท้อนปัญหาเชิงระบบไปจนถึงการปฏิบัติที่ไม่คำนึงถึงหลักผลประโยชน์สูงสุดของเด็ก

ตลอดไตรมาสแรกของปี 2568 (มกราคม–มีนาคม) การชุมนุมของประชาชนในประเทศไทยยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง แม้จำนวนจะลดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน การเปลี่ยนผ่านทางการเมืองที่หลายคนคาดหวังว่าจะนำไปสู่การเปิดพื้นที่ประชาธิปไตย กลายเป็นว่ายังถูกไม่สะท้อนออกมาอย่างชัดเจนในเรื่องสิทธิในการรวมตัวและการแสดงออก มีการชุมนุมทั้งหมดเกิดขึ้น 19 ครั้งทั่วประเทศ โดยส่วนใหญ่เป็นการชุมนุมขนาดเล็ก ตัวเลขนี้มีการชุมนุมที่ปักหลักค้างคืน 6 การชุมนุม หากนับการชุมนุมปักหลักค้างคืน 1 วันเป็น 1 ครั้งจะมีการชุมนุมที่เกิดขึ้นรวมทั้งหมด 83 ครั้งทั่วประเทศ ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงเมื่อเทียบในช่วงเวลา 3 เดือนหรือ 90 วันโดยประมาณ 

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล เรียกร้องว่า รัฐบาลสหรัฐฯ และรัฐบาลอื่น ๆ ต้องหาเงินทุนอย่างเร่งด่วนสำหรับโครงการด้านการศึกษาในเมียนมา ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นเส้นเลือดใหญ่สำหรับนักเรียน ครู และครอบครัวซึ่งอยู่ในประเทศที่กำลังเผชิญสงคราม พร้อมเตือนว่าหากไม่มีการดำเนินการใด ๆ อาจนำไปสู่ “ภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ (Lost Generation)”