ระหว่างวันที่ 9 ถึง 20 พฤศจิกายน รัฐบาล นักวิทยาศาสตร์ นักกิจกรรม ล็อบบี้ยิสต์ภาคธุรกิจ นักการทูต ชนเผ่าพื้นเมือง และชุมชนที่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจะมารวมตัวกันที่เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี เพื่อเข้าร่วมการประชุม COP31 ซึ่งเป็นการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศประจำปี
การประชุม COP31 จัดขึ้นหลังจากหนึ่งปีที่ผ่านมาเกิดวิกฤตสภาพภูมิอากาศจนยากที่จะเพิกเฉยได้ ในเดือนกันยายน 2569 สหประชาชาติยอมรับเป็นครั้งแรกว่าโลกจะไม่บรรลุเป้าหมายการจำกัดภาวะโลกร้อนไม่ให้เพิ่มเกิน 1.5 °C จากระดับก่อนยุคอุตสาหกรรมภายในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า คำเตือนดังกล่าวมาพร้อมกับอุณหภูมิโลกที่ยังพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยช่วง 2 เดือนที่ผ่านมาได้ทำสถิติใหม่สำหรับอุณหภูมิสูงสุดของโลก
วิทยาศาสตร์เป็นสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ พันธกรณีทางกฎหมายเป็นสิ่งที่ไม่อาจโต้แย้งได้ และผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชนนั้นไม่อาจประเมินได้ กิจกรรมของมนุษย์ โดยเฉพาะการขุดเจาะและการเผาถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซ กำลังทำให้โลกมีอุณหภูมิสูงขึ้นและเป็นภัยคุกคามต่อสิทธิมนุษยชนมากขึ้น รัฐบาลไม่อาจอ้างได้ว่าการเพิกเฉยต่อวิกฤตสภาพภูมิอากาศเป็นจุดยืนที่เป็นกลาง การเพิกเฉยต่อวิกฤตสภาพภูมิอากาศ และที่เลวร้ายกว่าคือการสนับสนุนอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลโดยภาครัฐทั้งในด้านภาษี การเมือง และกฎระเบียบ เป็นการตัดสินใจเลือกทั้งที่มีหลักฐานมากมาย ซึ่งก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อผู้คนและสิทธิของพวกเขา หากรัฐบาลประเทศต่างๆ ร่วมมือกันและยึดหลักความยุติธรรมในการแก้ปัญหาวิกฤตสภาพภูมิอากาศ จะยังสามารถจำกัดความเสียหายเพิ่มเติมและสร้างอนาคตที่เป็นธรรมมากขึ้นได้
การประชุม COP คืออะไร
COP ย่อมาจาก Conference of the Parties (การประชุมรัฐภาคี) ซึ่งเป็นเวทีหลักในการตัดสินใจของกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (United Nations Framework Convention on Climate Change หรือ UNFCCC) ซึ่งเป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่ได้รับความเห็นชอบในปี 2535 และเป็นสนธิสัญญาหลักของความตกลงปารีส (Paris Agreement) ปี 2558
การประชุม COP นำเกือบทุกประเทศมารวมตัวกันเพื่อเจรจาแนวทางการร่วมมือ โดยคำนึงถึงความรับผิดชอบในอดีตและขีดความสามารถ ทั้งในด้านการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก การปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการสนับสนุนประเทศและชุมชนที่กำลังเผชิญกับความสูญเสียและความเสียหาย
รูปแบบการเป็นผู้นำการประชุมที่แตกต่างในปีนี้ได้มอบความรับผิดชอบให้ทั้งตุรกีและออสเตรเลียในฐานะเจ้าภาพร่วม โดยตุรกีจะจัดการประชุม COP31 และออสเตรเลียจะเป็นผู้นำการเจรจาอย่างเป็นทางการ ทั้งสองประเทศต้องแสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำด้านสภาพภูมิอากาศที่น่าเชื่อถือ และต้องไม่ใช้การเป็นเจ้าภาพเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องที่ตนเองยังไม่ได้ดำเนินการ การที่ตุรกียังคงพึ่งพาถ่านหินและมุ่งขยายการใช้ก๊าซฟอสซิล เสี่ยงทำให้ติดอยู่บนเส้นทางพัฒนาที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูง ขณะที่ออสเตรเลียต้องเผชิญกับความย้อนแย้งระหว่างการเป็นผู้นำการเจรจาด้านสภาพภูมิอากาศระดับโลกกับการสนับสนุนการขุดเจาะและการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างต่อเนื่อง
Pre-COP31 จับตาภูมิภาคแปซิฟิก
การประชุมเตรียมความพร้อมก่อนการประชุม COP อย่างเป็นทางการและกิจกรรมสำหรับผู้นำถูกจัดขึ้นที่ประเทศฟิจิและตูวาลู ระหว่างวันที่ 5 ถึง 8 ตุลาคม เพื่อผลักดันบทบาทผู้นำและประเด็นสำคัญของภูมิภาคแปซิฟิกเข้าสู่ช่วงก่อนการประชุมสุดยอดหลัก แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลได้บันทึกข้อมูลาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้ส่งผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชนในตูวาลู คิริบาส และประเทศที่เป็นเกาะอื่นๆ ในภูมิภาคแปซิฟิก ในตูวาลู คิริบาส และทั่วทั้งภูมิภาค ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น คลื่นความร้อนรุนแรง ภัยแล้ง และการแพร่กระจายของน้ำเค็ม กำลังคุกคามสิทธิของประชาชนในการเข้าถึงน้ำ อาหาร สุขภาพ ที่อยู่อาศัย วัฒนธรรม และอนาคตที่ปลอดภัย
กลุ่มนักเรียนจากภูมิภาคแปซิฟิกได้นำการต่อสู้เพื่อแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศไปสู่ศาลสูงสุดของโลก จนนำไปสู่การที่ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศมีคำวินิจฉัยเชิงแนะนำครั้งสำคัญในเดือนกรกฎาคม 2568 ซึ่งระบุอย่างชัดเจนว่ารัฐบาลประเทศต่างๆ มีพันธกรณีตามกฎหมายในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนจากผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
หลังจากการเจรจาเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศมานานกว่า 30 ปี รัฐบาลประเทศต่างๆ ไม่อาจใช้คำมั่นว่าจะดำเนินการในอนาคตเป็นข้ออ้างเพื่อหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบได้อีกต่อไป มีข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์แล้ว มีแนวทางแก้ไขปัญหา และมีทรัพยากรอยู่แล้ว การชะลอการดำเนินการอย่างต่อเนื่องจึงเป็นตัวเลือกทางการเมืองเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล ขณะที่ชุมชนในภูมิภาคแปซิฟิกกำลังสูญเสียที่ดิน วิถีชีวิต สิทธิ และมรดกทางวัฒนธรรม
ในฐานะประธานการเจรจา ออสเตรเลียต้องประกันว่าข้อเรียกร้องของภูมิภาคแปซิฟิกจะให้ผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมในการประชุม COP31 การกล่าวอ้างความเป็นผู้นำด้านสภาพภูมิอากาศระหว่างประเทศจะไม่มีความน่าเชื่อถือหากยังขยายโครงการเชื้อเพลิงฟอสซิลภายในประเทศ ซึ่งยิ่งสร้างผลกระทบต่อชนเผ่าพื้นเมือง ประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคแปซิฟิก และชุมชนอื่นๆ ที่อยู่แนวหน้าวิกฤตสภาพภูมิอากาศ ออสเตรเลียต้องยุติความย้อนแย้งดังกล่าวด้วยการยุติการขยายการผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิล เร่งการเปลี่ยนผ่านที่เป็นธรรม และจัดหาการสนับสนุนเพิ่มเติมให้แก่ชุมชนที่กำลังเผชิญกับความสูญเสียและความเสียหายที่ไม่สามารถย้อนกลับได้
ทำไม COP31 จึงสำคัญมาก
การประชุม COP ทุกครั้งล้วนสำคัญ แต่โอกาสในการป้องกันไม่ให้ความเสียหายที่กำลังรุนแรงขึ้นและไม่สามารถย้อนกลับได้กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว ในเดือนตุลาคม 2569 โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติได้ออกคำเตือนว่าโลกจำเป็นต้องลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนลงเกือบหนึ่งในห้าภายใน 4 ปีข้างหน้า และเกือบครึ่งหนึ่งภายใน 10 ปี เพื่อไม่ให้เกินเป้าหมายสภาพภูมิอากาศในระดับที่ก่อให้เกิดหายนะ ยิ่งเกินเป้าหมายมากขึ้นและยาวนานขึ้นเท่าใด ยิ่งอันตรายต่อผู้คน ระบบนิเวศ และเศรษฐกิจมากขึ้นเท่านั้น ความเสียหายที่เกิดขึ้นแล้วไม่สามารถย้อนกลับได้
การเพิ่มเกิน 1.5°C จะต้องไม่กลายเป็นข้ออ้างให้ล้มเลิก ทุกเศษเสี้ยวขององศามีความสำคัญต่อชีวิตมนุษย์และสิ่งมีชีวิตบนโลก รัฐบาลประเทศต่างๆ ต้องเร่งลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกผ่านการยุติการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างเป็นธรรมและเท่าเทียม คุ้มครองชุมชนที่ได้รับผลกระทบ และป้องกันไม่ให้โลกร้อนขึ้นจนถึงระดับที่เป็นอันตรายมากยิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตาม ประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่หลายประเทศยังคงอนุมัติการผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิลใหม่ และยืดระยะเวลาการพึ่งพาถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซออกไป รวมถึงผ่านการให้เงินอุดหนุน การลดหย่อนภาษี และการสนับสนุนอื่นๆ ในหลายกรณี อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลมีอิทธิพลในการกำหนดทิศทางทางการเมืองและกฎหมายทั้งภายในประเทศและในต่างประเทศ ขณะเดียวกัน หลักฐานทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศกำลังถูกบั่นทอน และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของสังคมที่จำเป็นในการผลักดันการแก้ไขปัญหากำลังถูกบ่อนทำลายอย่างจงใจโดยรัฐอำนาจนิยมและกลุ่มธุรกิจ ผลที่ตามมาคือวงจรเลวร้ายที่ประกอบด้วยการเผยแพร่ข้อมูลบิดเบือน การบ่อนทำลายมาตรการกำกับดูแล การทูตแบบบีบบังคับ และการติดกับดักเชื้อเพลิงฟอสซิล เปิดเผยให้เห็นช่องว่างที่ขยายกว้างขึ้นระหว่างสิ่งที่หลักฐานทางวิทยาศาสตร์ชี้ว่าจำเป็นและกฎหมายสิทธิมนุษยชนกำหนดให้รัฐบาลต้องทำ กับสิ่งที่รัฐบาลเต็มใจจะดำเนินการจริง
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศส่งผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชนอย่างไร
ทุกคนมีสิทธิที่จะดำรงชีวิตอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สะอาด ดีต่อสุขภาพ และยั่งยืน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นภัยคุกคามต่อสิทธิที่จะมีชีวิต อาหาร น้ำ สุขภาพ ที่อยู่อาศัย วัฒนธรรม และมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ
ในปี 2569 ภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับสภาพภูมิอากาศอย่างไม่เคยมีมาก่อนทั่วโลกและผลกระทบที่มีต่อมนุษย์ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในทั่วโลก:
- การพังทลายของธารน้ำแข็งครั้งรุนแรงในเทือกเขาหิมาลัยทำให้เกิดน้ำท่วมทั่วเนปาลและทิเบต ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1,400 คน
- ในช่วงต้นปี โมซัมบิก เอสวาตินี แอฟริกาใต้ และซิมบับเวเผชิญกับน้ำท่วมรุนแรง ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 200 คน บ้านเรือนถูกทำลาย สถานพยาบาลและโรงเรียนเสียหาย รวมถึงพื้นที่เกษตรกรรมและวิถีชีวิตได้รับผลกระทบอย่างหนัก
- คลื่นความร้อนและภัยแล้งที่ทำสถิติรุนแรงที่สุดทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายหมื่นคน และทำให้เกิดไฟป่ารุนแรงทั่วโลก รวมถึงตุรกี อินโดนีเซีย ยุโรป แอฟริกาเหนือ และแคนาดา เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้เกิดความเสียหายอย่างหนักและต้องอพยพประชาชน
ผลกระทบของวิกฤตสภาพภูมิอากาศต่อมนุษย์เป็นสิ่งที่ไม่อาจเพิกเฉยได้อีกต่อไป
เหตุใดจึงต้องยุติการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล
เราทราบดีว่าการเผาเชื้อเพลิงฟอสซิลของมนุษย์เป็นแหล่งกำเนิดหลักของก๊าซเรือนกระจกที่สะสมอยู่ในชั้นบรรยากาศ ก๊าซเหล่านี้กักเก็บความร้อนจากดวงอาทิตย์ ส่งผลให้อุณหภูมิเฉลี่ยของโลกเพิ่มสูงขึ้นในระยะยาว และทำให้รูปแบบสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงไป รวมถึงระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น ซึ่งจะทำให้ประเทศเกาะขนาดเล็กและพื้นที่ชายฝั่งทะเลที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเลจำนวนมากต้องจมหายไป
ดังนั้น เพื่อคุ้มครองสิทธิมนุษยชนทั้งในปัจจุบันและอนาคต รวมถึงป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหายมากยิ่งขึ้น รัฐบาลประเทศต่างๆ ต้องยุติการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างเต็มตัว รวดเร็ว เป็นธรรม และได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุน
มีทางเลือกมากมายที่ทดแทนเชื้อเพลิงฟอสซิลได้ เช่น พลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์ ซึ่งช่วยลดการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิล การผลักดันให้ทั่วโลกเปลี่ยนไปใช้พลังงานไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนเป็นสิ่งสำคัญ แต่การเปลี่ยนผ่านดังกล่าวต้องเคารพสิทธิมนุษยชน และต้องไม่ก่อให้เกิดการละเมิดหรือความเหลื่อมล้ำเหมือนกับที่เกิดขึ้นในเศรษฐกิจเชื้อเพลิงฟอสซิล
รัฐบาลประเทศต่างๆ ต้องตกลงอะไรในการประชุม COP31
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลเรียกร้องให้รัฐบาลประเทศต่างๆ ผลักดัน 3 ประเด็นสำคัญ
- ยุติวิกฤตสภาพภูมิอากาศที่ต้นเหตุ: ยุติการขยายการผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิล และเร่งการเปลี่ยนผ่านจากถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซอย่างเต็มตัว รวดเร็ว เป็นธรรม ได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุน และสอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชน โดยประเทศที่มีส่วนรับผิดชอบต่อการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในอดีตมากที่สุดต้องดำเนินการมากที่สุดและเร็วที่สุด พลังงานหมุนเวียนมีราคาถูกกว่าเชื้อเพลิงฟอสซิลแล้ว รัฐบาลจึงต้องยุติการใช้เงินอุดหนุนจากภาษีประชาชนเพื่อสนับสนุนกลุ่มพันธมิตรในอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล
- สนับสนุนชุมชนตลอดกระบวนการเปลี่ยนผ่าน: ทำกลไกการเปลี่ยนผ่านที่เป็นธรรม ซึ่งจัดตั้งขึ้นในการประชุม COP30 เพื่อประสานความร่วมมือระหว่างประเทศสำหรับโครงการเปลี่ยนผ่านที่เป็นธรรม ให้สามารถดำเนินงานได้ ได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุน และตรวจสอบความรับผิดชอบได้ พร้อมเปิดโอกาสให้ชนเผ่าพื้นเมือง แรงงาน และชุมชนที่ได้รับผลกระทบมีส่วนร่วมโดยตรงในการตัดสินใจ
- เพิ่มการจัดหาเงินทุนด้านสภาพภูมิอากาศ: ประเทศที่มีรายได้สูงและปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงต้องจัดเก็บภาษีจากผู้ก่อมลพิษรายใหญ่ และเพิ่มการจัดสรรเงินทุนด้านสภาพภูมิอากาศในรูปแบบเงินให้เปล่าอย่างมีนัยสำคัญ เพื่อสนับสนุนการยุติการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างเป็นธรรม การปรับตัว ความสูญเสียและความเสียหาย ตลอดจนการคุ้มครองผืนป่าและระบบนิเวศสำคัญที่ช่วยกักเก็บคาร์บอนอื่นๆ การสนับสนุนดังกล่าวต้องเคารพสิทธิมนุษยชนและไม่ทำให้ประเทศที่มีรายได้น้อยมีหนี้สินเพิ่มขึ้น
ความยุติธรรมจะเกิดขึ้นเมื่อผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบมากที่สุดในการทำให้โลกร้อนขึ้นและผู้ที่มีขีดความสามารถมากที่สุดได้ลงมือทำและรับผิดชอบส่วนของตนอย่างเป็นธรรม
จับตาตุรกี
ในเดือนกันยายน ทางการตุรกีเปิดปฏิบัติการทั่วประเทศโดยมุ่งเป้าไปที่องค์กร นักกิจกรรม และนักปกป้องสิทธิมนุษยชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ มีการบุกค้นบ้าน สถานที่ และสำนักงาน มีผู้ถูกควบคุมตัวมากกว่า 100 คน หลายสิบคนถูกส่งไปควบคุมตัวก่อนการพิจารณาคดี นอกจากนี้ บัญชีโซเชียลมีเดียมากกว่า 1,000 บัญชีที่เป็นของนักกิจกรรม นักข่าว และองค์กรสิทธิมนุษยชนได้ถูกปิดกั้นหรือจำกัดการเข้าถึง รวมถึงบัญชีของแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ตุรกีด้วย ในเดือนตุลาคม มีการยกระดับปฏิบัติการอย่างรุนแรงอีกครั้ง โดยทางการบุกค้นและเข้าควบคุมช่องโทรทัศน์ของฝ่ายตรงข้ามรายสำคัญ ซึ่งส่งผลกระทบต่อเสรีภาพสื่อมวลชนอย่างมาก
นี่ไม่ใช่การโจมตีที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวหรือจำกัดแค่ชุมชนใดชุมชนหนึ่งเท่านั้น แต่เป็นส่วนหนึ่งของการปราบปรามอย่างต่อเนื่อง ซึ่งรวมถึงการจำกัดการชุมนุม การสมาคม และการแสดงออกโดยสงบตลอดช่วงสิบปีที่ผ่านมา แม้นักปกป้องสิ่งแวดล้อม นักข่าว นักกิจกรรมเพื่อสิทธิผู้หญิง ฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง และชุมชนผู้มีความหลากหลายทางเพศจะตกเป็นเป้าหมายในรูปแบบที่แตกต่างกัน แต่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกลับเหมือนกัน นั่นคือการปิดปากผู้เห็นต่าง การปลุกปั่นให้เกิดความแตกแยก และการสร้างความหวาดกลัว ซึ่งทำให้ประชาชนเรียกร้องให้รัฐบาลรับผิดชอบในการแก้ไขปัญหาสภาพภูมิอากาศหรือประเด็นสิทธิมนุษยชนอื่นๆ ได้ยากยิ่งขึ้น
เพื่อให้การเจรจาที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการคุ้มครองอนาคตร่วมกันของเราบรรลุผลอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นธรรมในการประชุม COP31 ตุรกีต้องยุติการปราบปรามสิทธิมนุษยชนและผู้ที่ออกมาปกป้องสิทธิเหล่านั้น
ทำไมการคุ้มครองพื้นที่ภาคประชาสังคมจึงสำคัญต่อการประชุมสุดยอดของสหประชาชาติ เช่น COP
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศยังคงเป็นหนึ่งในเวทีระดับโลกเพียงไม่กี่แห่งที่เกือบทุกประเทศมารวมตัวกัน พร้อมกับชนเผ่าพื้นเมือง ผู้แทนภาคประชาสังคมจากหลากหลายกลุ่ม และชุมชนที่รณรงค์เรียกร้องความยุติธรรมทางสภาพภูมิอากาศ ขณะเดียวกัน ล็อบบี้ยิสต์ของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลก็จะเข้าร่วมด้วยเช่นกัน เช่นเดียวกับที่เข้าร่วมในเวทีเกือบทุกแห่งที่มีการหารือเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การคุ้มครองพื้นที่ภาคประชาสังคมในการประชุม COP จึงเป็นสิ่งจำเป็นการเอาชนะการขัดขวางจากอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล และผลักดันให้เกิดการแก้ไขปัญหาสภาพภูมิอากาศอย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะที่ปัจจุบันภาคอุตสาหกรรมมีอำนาจเหนือกว่าอยู่แล้ว การลดทอนมาตรการคุ้มครองภาคประชาสังคมในการประชุม COP จะยิ่งทำให้ความไม่สมดุลดังกล่าวรุนแรงขึ้น
ทั่วทั้งโลก รัฐบาลและบริษัทต่างๆ ได้ทำให้การชุมนุมกลายเป็นความผิดทางอาญา และทำให้นักปกป้องสิทธิมนุษยชนด้านสิ่งแวดล้อมต้องเผชิญกับการข่มขู่ การสอดแนม การควบคุมตัว และความรุนแรง การโจมตีจากกลุ่มอำนาจนิยมที่มุ่งเป้าไปยังนักปกป้องสิทธิมนุษยชนด้านสิ่งแวดล้อม ผู้หญิง ผู้มีความหลากหลายทางเพศ และชุมชนชายขอบอื่นๆ ไม่ใช่เรื่องของการเมืองที่แยกขาดจากกัน แต่เป็นการสร้างความแตกแยกในสังคม บั่นทอนความร่วมมือ และปกป้องกลุ่มผู้มีอำนาจที่หยั่งรากลึก ขณะที่การผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิลยังคงดำเนินต่อไป
แต่ผู้คนยังคงยืนหยัดต่อต้าน ดังที่แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลได้บันทึกไว้ในรายงานฉบับใหม่ ‘Protecting our Future: Environmental Human Rights Defenders Powering Just Transitions’
ความยุติธรรมทางสภาพภูมิอากาศจะไม่เกิดขึ้นถ้าไม่มีเสรีภาพในการเรียกร้องความยุติธรรมดังกล่าว




